ದೀವರು - ಪದವಿವರ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ

ಮಲೆನಾಡಿನ ದೀವರು

ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಾಗರ, ಸೊರಬ, ಶಿಕಾರಿಪುರ, ಹೊಸನಗರ ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲಿ,್ಲ ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶಿರಸಿ, ಸಿದ್ದಾಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೆಲವು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವ ಒಂದು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಪೂರ್ಣ ಜನಾಂಗ ‘ದೀವರು’. ಈ ಜನಾಂಗದವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟಗಳ ತಪ್ಪಲುಗಳ ಅರಣ್ಯಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವರನ್ನು ಹಳೆಪೈಕ, ದೀವರು, ನಾಮಧಾರಿಗಳು, ನಾಮಧಾರಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರು, ಹಾಲಕ್ಷತ್ರಿಯ, ಕುಮಾರಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮುಂತಾದ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದೀವರಲ್ಲಿ ಬಯಿನೆ (ಬಗಿನೆ) ದೀವರು ಅಥವಾ ಕಾನುದೀವರು ಮತ್ತು ತೆಂಗಿನ ದೀವರು ಎಂದು ಎರಡು ಪಂಗಡಗಳಿವೆ. ಕಾನುದೀವರು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಾಗರ, ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಶಿಕಾರಿಪುರ, ಹೊಸನಗರ, ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿರಳವಾಗಿ ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶಿರಸಿ, ಸಿದ್ದಾಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಚದುರಿಕೊಂಡಂತೆ ಇದ್ದಾರೆ.

ತೆಂಗಿನ ದೀವರು ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೊನ್ನಾವರ, ಕುಮಟಾ, ಅಂಕೋಲ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದಕ್ಷಿಣಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಿಲ್ಲವರು, ಕೇರಳದ ತಿಯ್ಯಾನರು, ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಿದ್ದಾಪುರ, ಶಿರಸಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ದೀವರು ಮೂಲತಃ ಒಂದೇ ಬುಡಕಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದವರು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಗುಂಪುಗಳು ಹಳೆಪೈಕದವರು. ಈ ಗುಂಪುಗಳ ಮೂಲ ಹೆಸರು ಹಳೆಪೈಕ ಅಥವಾ ಹಳೆಪಾಯಕ ಎಂದು. ‘ಹಳೆ’ ಎಂದರೆ ಪುರಾತನ, ‘ಪಾಯಕ’ ಎಂದರೆ ಸೈನಿಕ, ಪದಾತಿದಳ, ಕಾಲಾಳು ಎಂದರ್ಥ. ಇವರು ವಿಜಯನಗರ ಮತ್ತು ಕೆಳದಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರಾಗಿ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕರಾವಳಿ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವ ಹಳೆಪೈಕರು, ತುಳು ಮಾತನಾಡುವ ಬಿಲ್ಲವರು ಕೂಡ ತಮ್ಮನ್ನು ಹಳೆಪೈಕರೆಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಥಸ್ರ್ಟನ್ ಮತ್ತು ಕೆ. ರಂಗಾಚಾರಿಯವರು ತಮ್ಮ ಕ್ಯಾಸ್ಟ್ ಅಂಡ್ ಟ್ರೈಬ್ಸ್ ಆಫ್ ಸದರನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಎಂಬ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಳೆಪೈಕರ ಗುರುವಾದ ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಸಾಗರದ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯ ಇವರ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ವಿಜಯನಗರದ ಅರಸು ವಿಜಯರಾಮ ಭೂಪಾಲನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೇವಕನಾದ ರಂಗನಾಯ್ಕ ಹಾಗೂ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಭಾಮಿನಿಗೆ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಒಂದು ಗಂಡುಮಗುವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಕುಮಾರಕ್ಷೇತ್ರ ಎನ್ನುವ ಸ್ಥಳ. ಸುಮಾರು 1143ನೇ ಶಕವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ ಏಳನೇ ದಿನ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ದಿನ ನಾರಾಯಣನೆಂಬ ಈ ಮಗು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿರುವಾಗ ವಿಜಯರಾಮ ಭೂಪಾಲನ ಮಗ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ರಾಜನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಈ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮಗುವಿನಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜಕಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡುಹೋಗಿ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಹದಿನಾರನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಕೊಡುವ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೊಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಡಳಿತದ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ನೇಮಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಸೇನಾ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಅಪ್ರತಿಮ ಸಾಹಸಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನ ತಂದೆ ರಂಗನಾಯ್ಕನು ಹೇಗೋ ಮಾಡಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ರಂಗನಾಯ್ಕ ಹಾಗೂ ಭಾಮಿನಿಯ ಕಳೆದುಹೋದ ಮಗ ತಾನೇ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ರಂಗನಾಯ್ಕ ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಸೊರಗಿಹೋಗಿರುತ್ತಾನೆ. ರಾಜ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಾರಾಯಣನ ದೈನ್ಯತೆಯ ಮೂಲ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಂತರ ರಾಜನು ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಟಂಕಸಾಲೆಯ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಹಳೆಪೈಕ ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೂ ಹಾಗೂ ಅವನ ಪೂರ್ವಜರಿಗೂ ಅನುಭವಿಸಲು ಜಾಗೀರು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನ ಕೆಲವು ವಂಶಸ್ಥರು ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ರಾಮೇಶ್ವರ, ಕಾಶಿ, ತಿರುಪತಿ, ಶ್ರೀರಂಗ, ಉಡುಪಿ, ಗೋಕರ್ಣ ಹಾಗೂ ವಿಜಯನಗರದ ಸಾಮಂತರಾದ ಇಕ್ಕೇರಿಯ ವೆಂಕಟಪ್ಪನಾಯ್ಕ, ಕೆಳದಿಯ ಸಂಕಣ್ಣನಾಯಕನ ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೂ ಭೇಟಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಆನೆಗುಂದಿ ಹಾಗೂ ಚಂದಾವರದ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಕುಮಟಾ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಚಂದಾವರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸತೊಡಗಿದರು.

                ಆದರೆ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆಗೆ ಪೂರಕವಾದ ಯಾವುದೇ ಆಧಾರ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕುಮಾರಕ್ಷೇತ್ರ ಅಥವಾ ಹಳೆಪೈಕ ಎನ್ನುವ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇರುವ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಎಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಕಥೆ ತಿಳಿಸುವಂತೆ ಶಕವರ್ಷ 1143 ಅಂದರೆ ಕ್ರಿ.ಶ.1221ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿದ್ದು ಕ್ರಿ.ಶ. 1336ರಲ್ಲಿ.

ದೀವರ ಜನಾಂಗದ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಾಣದ ಎರಡು ದಂತಕಥೆಗಳಿವೆ. ಒಮ್ಮೆ ಈಶ್ವರ ಪಾರ್ವತಿಯರು ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಈಶ್ವರ ತನ್ನ ಬೆವರಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ ಅವನಿಗೆ ‘ದೀವ’ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು ‘ಬಗಿನಿ’ ಮರದಿಂದ ರಸ ತೆಗೆಯುವಂತೆ ಆದೇಶ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಬಗಿನಿಮರದ ರುಚಿಯಾದ ರಸವನ್ನು ಕುಡಿದ ಪಾರ್ವತಿ ಅವನಿಗೆ ಅದನ್ನೇ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಒಮ್ಮೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಬಹಳ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಕತ್ತಿ ಹಾಗೂ ಬಾಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ತೆಂಗಿನಮರದಿಂದ ರಸ ತೆಗೆಯುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮ ತೆಂಗಿನಮರದ ರಸವನ್ನು ಕುಡಿದು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ‘ಮನುಷ್ಯ, ಇದೇ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸು’ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸುಮಾರು 130 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತಿರುವಾಂಕೂರಿನ ರಾಜನ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಯರ್‍ಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಇವರನ್ನು ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಅವರ ನಾಯಕನೆಂದರೆ ‘ಅಂಬಲಪೂಜ’ ಹಾಗೂ ಪುರಕಾಡದ ರಾಜ. ತಲಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಸೈನಿಕರ ತಿಯ್ಯಾ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ ಇತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು ತಿಯ್ಯಾ ಜನಾಂಗದವರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಶೌರ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗದ ಹಳೆಕಾಲದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಈಗ ಮದುವೆಯ ಸಂದರ್ಭದ ವಸ್ತ್ರಾಲಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡುಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮದುವೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿಲುವಂಗಿ, ಚೂಪಾದ ಪೇಟ, ಸುತ್ತಿ ಉಡುವ ಕಚ್ಚೆಪಂಚೆ ಹಾಗೂ ಸೊಂಟದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಮದುಮಗ ಹಾಗೂ ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳೆಯರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚುಕತ್ತಿ ಹಾಗೂ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ಯುದ್ಧದ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ.

ಕೆಳದಿ ರಾಣಿ ಚೆನ್ನಮ್ಮಾಜಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಸರಗೋಡು ತಿಮ್ಮಣ್ಣನಾಯಕ ಎಂಬ ಮಹಾದಂಡನಾಯಕ ಇದ್ದ. ಮರಾಠರ ರಾಜ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜನ ಮಗ ರಾಜಾರಾಮನಿಗೆ ಚೆನ್ನಮ್ಮಾಜಿ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದಾಗ ಔರಂಗಜೇಬನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿದನೆಂದೂ ಈತ ದೀವರ ಜನಾಂಗದವನಾಗಿದ್ದನೆಂದೂ ಜನಪದ ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ದಿ. ಡಾ. ಎಲ್.ಆರ್. ಹೆಗಡೆಯವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೊಸಕುಳಿ ಬೆಳ್ಳಿಯಮ್ಮ ಎಂಬ ನಾಮಧಾರಿ ಮಹಿಳೆಯಿಂದ ಕಾಸರಗೋಡು ತಿಮ್ಮಣ್ಣನಾಯಕ ಎಂಬ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಥನಗೀತೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ‘ಬೆಳ್ಳಿಯಮ್ಮನ ಹಾಡುಗಳು’ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಗೀತೆ ದೀವರು ಕೆಳದಿ ನಾಯಕರ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಮೈಸೂರಿನ ಹಾಗೂ ಕರಾವಳಿಯ ಹಳೆಪೈಕದವರು, ಮಲಬಾರಿನ ಇಜುವಾನರು ಅಥವಾ ತಿಯ್ಯಾನರು (ದ್ವೀಪಾರ್ ಅಥವಾ ದೀವರ್ ಅಂದರೆ ದ್ವೀಪದವರು) ಒಂದೇ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿದವರು. ಇಜುವಾನರು ಅಥವಾ ತಿಯ್ಯಾನರು ಶ್ರೀಲಂಕಾದಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದ ಶಾನರ್ ವಸಾಹತಿನವರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿಯ ಕಡೆ ವಲಸೆ ಬಂದಾಗ ತೆಂಗಿನಗಿಡ ಹಾಗೂ ತಾಳೆಗಿಡವನ್ನು ತಮ್ಮೊಡನೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಈಗಲೂ ಕೂಡ ಅವರ ಉದ್ಯೋಗ ತಾಳೆ ಹಾಗೂ ತೆಂಗಿನಮರದ ಕೃಷಿಯಾಗಿದೆ.

ಕ್ರಿ.ಶ. ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ ಉತ್ತರ ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಮೇಲೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನಾಂಗಗಳ ದಾಳಿಯಾದಾಗ ಮೂಲದ್ರಾವಿಡರು ಶ್ರೀಲಂಕಾದಿಂದ ಉತ್ತರದ ಕಡೆಯಿಂದ ತಿರುವಾಂಕೂರು ಹಾಗೂ ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದರು. ಬರುವಾಗ ಜೊತೆಗೆ ತೆಂಗಿನ ಗಿಡವನ್ನು ತಂದರು. ಇವರು ‘ತೀವರ್’ (ಖಿಇಇಗಿಇಖ, ISಐಂಓಆಇಖS) ಅಥವಾ ಇರವರ್ (Iಖಂಗಿಂಖ) ಎಂದೂ ಕರೆಸಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಇವರೇ ತೀಯರ್ ಅಥವಾ ಇಲವಾರ್ ಎಂದಾದರು. ಆನಂತರದಲ್ಲಿ ಇವರು ಉತ್ತರ ಜಿಲ್ಲೆ ಉತ್ತರ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ದೀವರು ಅಥವಾ ಹಳೆಪೈಕದವರಾದರು. ಘಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಮಂಜರಾಬಾದ್ ಪ್ರದೇಶವು ್ಲ ಹುಂಚಾ ಕುಟುಂಬದವರಿಂದ ಆಳಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇವರೇ ನಂತರ ಕಾರ್ಕಳದ ಬಕ್ಷಿರಸು ವಡೆಯರು (ಃಂಘಿIಖಂSU WಔಆಇಙಂಖS) ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಗಳಿಸಿದರು. ಇವರು ದೇವರ ಮಕ್ಕಳು ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ದೀವರ ಮಕ್ಕಳು ಅರ್ಥಾತ್ ದ್ವೀಪದ ಮಕ್ಕಳು ಎಂಬ ಪದದ ಅಪಭ್ರಂಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಎಲ್.ಕೆ. ಅನಂತಕೃಷ್ಣ ಅಯ್ಯರ್‍ರವರು ತಮ್ಮ ದಿ ಮೈಸೂರು ಟ್ರೈಬ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕ್ಯಾಸ್ಟ್ ಎಂಬ ಗ್ರಂಥದ ಮೂರನೇ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಹಳೇಪೈಕ ಅಥವಾ ದೀವರನ್ನು ತೀಯನರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಬಹುತೇಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೇ ಹೊಂದಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಬಳಿ(ಗೋತ್ರ)ಯನ್ನು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೂಲಕ ಗುರುತಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಅವರು ಇಳಿಸುವ ಹೆಂಡದ ಮರಗಳ ಮೂಲಕ ಗುರುತಿಸುವುದು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ. ದೈಹಿಕರೂಪದಲ್ಲೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ.

ಅರಸರು ಬೇಟೆಯಾಡುವಾಗ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ದೀವು ಕಟ್ಟುವ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿತ್ತು. ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ದೀವರು ಜನಾಂಗದವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ‘ದೀವರು’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತೆಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ. ಹಳೆಪೈಕರಲ್ಲಿ ಪುಂಡೇರು ಮತ್ತು ಕೆಂಚಯ್ಯರು ಎಂಬ ಎರಡು ಉಪಜಾತಿಗಳಿವೆ. ಹಿಂದೆ ಇವರಲ್ಲಿ ದೀವರು ಸಹಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿವಾಹಸಂಬಂಧಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಇವೆಲ್ಲಾ ಮಾಯವಾಗಿದೆ.

ಹಳೆಪೈಕರಿಗೆ ‘ನಾಮಧಾರಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಹೇಗೆ ಬಂತು ಎಂದು ತಿಳಿಯೋಣ. ತ್ರ್ರಿಮತಸ್ಥರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬೋಧನೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಗಳನ್ನಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿದರು. ಶೂದ್ರರಿಗೂ ಗಾಯತ್ರಿಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಛರಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಇದೆ ಎಂದು ಸಾರಿದರು. ಶೂದ್ರ ಜನಾಂಗದ ಅನೇಕ ಜಾತಿಗಳವರಿಗೆ ನಾಮಧಾರಣ ಮಾಡಿ ವೈಷ್ಣವ ಪಂಥಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಹಳೆಪೈಕರಲ್ಲೇ ಬಹುತೇಕ ಜನರು ವೈಷ್ಣವ ಪಂಥಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ನಾಮಧಾರಣ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಕರಾವಳಿಯ ತೆಂಗಿನದೀವರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಾದವು. ನಾಮಧಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ತ್ರಿನಾಮಧಾರಿಗಳು ಎಂದು. ನಾಮಧಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ನಾಮ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವರು. ತ್ರಿನಾಮಧಾರಿಗಳು ಮೂರು ನಾಮ ಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವರು. ಇವೆರಡೂ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಮದುವೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಎರಡೂ ಗುಂಪುಗಳ ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗಿ ಮುದ್ರ್ರಧಾರಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತ್ರಿನಾಮಧಾರಿಗಳು ಅದೇ ಗುಂಪಿನ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವುದಾದರೆ ಮುದ್ರಧಾರಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಘಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಹಳೆಪೈಕರಲ್ಲಿ (ದೀವರು) ಹೆಣ್ಣೊಕ್ಕಲು ಮತ್ತು ಗಂಡೊಕ್ಕಲು ಎಂದು ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಿವೆ. ಚಂದ್ರಗುತ್ತಿಯ ರೇಣುಕಾಂಬೆ (ಗುತ್ತಿ ಕನ್ನಮ್ಮ, ಗುತ್ಯಮ್ಮ) ದೇವಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು ಹೆಣ್ಣೊಕ್ಕಲು. ವೈಷ್ಣವಪಂಥವನ್ನು ಸೇರಿ ನಾಮಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡವರು ಗಂಡೊಕ್ಕಲು. ಇವರು ತಿರುಪತಿ ವೆಂಕಟರಮಣ, ಶಿಕಾರಿಪುರ ಹುಚ್ಚರಾಯಸ್ವಾಮಿಯ ವಕ್ಕಲು. ಇವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡದೇವರ ವಕ್ಕಲು ಎಂದು ಹೇಳುವರು. ಇವರು ಜನನ ಮರಣ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೂತಕ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ತಿರುಪತಿಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ರ್ರಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ದಾಸಯ್ಯನನ್ನು ಕರೆಸುತ್ತಾರೆ. ದಾಸಯ್ಯ ಬಂದು ತೀರ್ಥಪ್ರೋಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿ ನಾಮಧಾರಣ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿ ಸೂತಕ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

ದಿ ಮೈಸೂರು ಟ್ರೈಬ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕ್ಯಾಸ್ಟ್ ಎಂಬ ಗ್ರಂಥದ ಸಂಪುಟ 3ರಲ್ಲಿ ಎಲ್.ಕೆ. ಅನಂತಕೃಷ್ಣ ಅಯ್ಯರ್‍ರವರು ತೆಂಗಿನದೀವರಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಳಿಗಳನ್ನು, ಬಗಿನೆ ದೀವರಲ್ಲಿ ಆರು ಬಳಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳು ಹೀಗಿವೆ.

ತೆಂಗಿನ ದೀವರ ಬಳಿಗಳು

           ಹೆಸರು                          ಮೂಲ

1              ಅಜ್ಜಾನೆಬಳಿ                                     ಒಂದು ಮರ

2              ಅರಿಶಿನ ಬಳಿ                                     ಅರಿಶಿನ

3              ಭೈರನ ಬಳಿ                                      ಭೈರನ ಒಂದು ಪಕ್ಷಿ

4              ಚೆಂಡಿಬಳಿ                                         ಚೆಂಡಿ : ಒಂದು ಮರ

5              ದೇವನಬಳಿ                                       ದೇವನ : ಒಂದು ಮರ

6              ಗಂಗಾಬಳಿ                                        ಗಂಗಾ : ನದಿ

7              ಹಂದಿ ಬಳಿ                                        ಹಂದಿ : ಪ್ರಾಣಿ

8              ಹೊಳೆ ಬಳಿ                                       ಹೊಳೆ : ನದಿ

9              ಹೊನ್ನೇಬಳಿ                                      ಹೊನ್ನೆ : ಮರ

10           ಕನ್ನೆ ಬಳಿ                                            ಕನ್ನಾ : ಮರ

11           ಕೆಂದಿಬಳಿ                                           ಕೆಂದಿ : ಮರ

12           ಮಾನಾಳ್‍ಬಳಿ                                   ಮಾನಾಳ್ : ಮರ

13           ನಾಗ ಬಳಿ                                           ನಾಗಸಂಪಿಗೆ

14           ಸಲ್ಯಾನ ಬಳಿ                                       ಮುಳ್ಳುಹಂದಿ

15           ಶೆಟ್ಟಿಬಳಿ                                             ಮೀನು

16           ಸೀಗೆಬಳಿ                                            ಶೀಗೆ : ಬಳ್ಳಿ

17           ಶಿರೆಬಳಿ                                              ಶಿರೆ : ಮರ

18           ಶಿವನಬಳಿ                                          ಶಿವನೆ : ಮರ

19           ತೋಳನ ಬಳಿ                                   ತೋಳ : ಪ್ರಾಣಿ

20           ವಾಲಿ ಬಳಿ                                          ವಾಲಿ : ಬಳ್ಳಿ

ಬಯಿನೆ ದೀವರ ಬಳಿಗಳು

1              ಬಂಗಾರ ಬಳಿ                                    ಬಂಗಾರ : ಚಿನ್ನ ಲೋಹ

2              ಕಡವೆ ಬಳಿ                                         ಕಡವೆ : ಪ್ರಾಣಿ

3              ಮಹಾರ ಬಳಿ                                    ಕೀಳುಜಾತಿ ಅಥವಾ ಮಾದ ತಳವಾರ

4              ಸರ್ಪಾನ ಬಳಿ                                   ಸರ್ಪ : ಹಾವು

                ಆರ್.ಇ. ಎಂಥೋವನ್‍ರವರು ತಮ್ಮ ದಿ ಟ್ರೈಬ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕ್ಯಾಸ್ಟ್ ಆಫ್ ಬಾಂಬೆ ಎಂಬ ಗ್ರಂಥ ಸಂಪುಟ 2ರಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನದೀವರಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು (20) ಬಳಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬಗಿನೆ ದೀವರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು (10) ಬಳಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಬಳಿಗಳು ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ.

ಬಯಿನೆ ದೀವರ ಬಳಿಗಳು

            ಹೆಸರು                ಮೂಲ

1              ಮಹಾರ್ ಬಳಿ                   ಮಹಾರ್ ಮಾದರ ಕೀಳುಜಾತಿ-ಎಣ್ಣೆಯ ಮರ

2              ಬಂಗಾರ ಬಳಿ                    ಬಂಗಾರ, ಚಿನ್ನ

3              ಕಡವೆ ಬಳಿ                         ಕಡ ಪ್ರಾಣಿ

4              ಸರ್ಪನ ಬಳಿ                     ಸರ್ಪ ಹಾವು

5              ಶೆಟ್ಟಿಬಳಿ                          ಶೆಟ್ಟಿ, ಮೀನು

6              ಹೊನ್ನೆ ಬಳಿ                      ಹೊನ್ನೆ ಮರ

7              ಚೆಂಡಿ ಬಳಿ                         ಚೆಂಡ ಮರ

8              ತೋಳನ ಬಳಿ                   ತೋಳ ಪ್ರಾಣಿ

9              ದೇವನ ಬಳಿ                       ದೇವನ ಮರ

10           ಹೊಳೆ ಬಳಿ                         ನದಿ

                ಆದರೆ ಬಗನೆ ದೀವರಲ್ಲಿ ಈಗ ಈ ಬಳಿಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಘಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ದೀವರಲ್ಲಿನ ಪ್ರಚಲಿತ ಬಳಿಗಳು

         ಹೆಸರು                ಮೂಲ

1              ಶಿವನೆ ಬಳಿ                         ಶಿವನೆ ಮರ

2              ಗಂಗೆ ಬಳಿ                         ನೀರು

3              ಹೊನ್ನೆ ಬಳಿ                      ಹೊನ್ನೆಮರ

4              ಹೊಳೆ ಬಳಿ                         ಹೊಳೆ-ನದಿ

5              ತೋಳ ಬಳಿ                        ತೋಳ ಪ್ರಾಣಿ

6              ಶೆಟ್ಟಿ ಬಳಿ                            ಮೀನು

                ಬಳಿ ಅಂದರೆ ಬಳ್ಳಿ ಹಬ್ಬುವುದು. ಅದು ಯಾವುದಾದರೂ ಮರ, ಹೂವು, ನದಿ, ಪ್ರಾಣಿ ಆಯಾ ಬಳಿಯವರ ಪೂರ್ವಿಕ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಗಾಯ, ನೋವು ಮಾಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ.

ಆಡಳಿತ : ಸೀಮೆಗಳು ಕಟ್ಟೆಗಳು

                ದೀವರು ಒಂದೇ ಕಡೆ ನೆಲೆ ನಿಂತವರು, ಅಲೆಮಾರಿಗಳಲ್ಲ. ಮಲೆನಾಡಿನ ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿಯ ದೀವರು ಸುಸಂಘಟಿತ ಸಮುದಾಯವಾಗಿದ್ದು ತಾವು ವಾಸಿಸುವ ಸರಹದ್ದುಗಳನ್ನು ಸೀಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಭಾಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಾಗರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಆಡಳಿತದ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಆರು ಸೀಮೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಭಾಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವುಗಳು ;

1) ಕೆಳದಿ ಸೀಮೆ

2) ಇಕ್ಕೇರಿ ಸೀಮೆ

3) ಆವಿನಹಳ್ಳಿ ಸೀಮೆ

4) ಶಿರವಂತೆ ಸೀಮೆ

5) ಕರೂರು ಸೀಮೆ

6) ಮರುಬಿಡಿ ಸೀಮೆ

                ಒಂದು ಸೀಮೆಗೆ ಹಲವಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳು ಸೇರಿದ್ದವು. ಆಡಳಿತದ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಸೀಮೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಸೀಮೆಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನೆಂಬ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಇರುತ್ತಿದ್ದ. ಇವನಿಗೆ ಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಕೊಂಡಿಕಾರ, ಕೋಲ್ಕಾರ ಎಂಬುವವರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಯಾ ಹಳ್ಳಿಯ ಜಾತಿಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ಸೇರುವ ಸಭೆಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನೇ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ. ಹಲವು ಸೀಮೆಗಳಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಯಜಮಾನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ. ಪ್ರತಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ಕೊಂಡಿಕಾರ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಯಾ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಜಾತಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ವ್ಯಭಿಚಾರ, ಕಳ್ಳತನದಂತಹ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ದಂಡ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ದಂಡ ಕೊಡಲು ತಪ್ಪಿದರೆ ಅಪರಾಧಿಯ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ, ನೀರು ಕೊಡದೇ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಪರಾಧಿಯ ಕುಟುಂಬದವರ ಜೊತೆ ಗ್ರಾಮದ ಜನ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗ್ರಾಮದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆ ಕುಟುಂಬದವರ ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಪದ್ಧತಿಗೆ ‘ಕಟ್ಟು’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಆಡಳಿತ ತುಂಬಾ ಬಿಗಿಯಾಗಿತ್ತು.

                ಕರಾವಳಿಯ ತೆಂಗಿನದೀವರು ತಾವು ವಾಸ ಮಾಡುವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಸೀಮೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

1) ಚಂದಾವರ ಸೀಮೆ

2) ಮಿರ್ಜನ ಸೀಮೆ

3) ಗೇರುಸೊಪ್ಪ ಸೀಮೆ

4) ಅಂಕೋಲ ಸೀಮೆ

                ಈ ನಾಲ್ಕು ಸೀಮೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದಾವರ ಸೀಮೆಯೇ ಮೇಲಿನದು. ಚಂದಾವರದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ ಕೋನಳ್ಳಿ ಈ ಜನಾಂಗದ ಕೇಂದ್ರ ಸ್ಥಳ. ಇದಕ್ಕೆ ‘ತಾಯಿಸ್ಥಳ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

                ಘಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಬಗಿನೆ ದೀವರು ತಾವು ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಎಂಟು ಸೀಮೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆ ಎಂಟು ಸೀಮೆಗಳು ಹೀಗಿವೆ.

1) ಯಲ್ಲಾಪುರ

2) ಸೋಂದಾ

3) ಕರೂರು

4) ಶಿರಸಿ

5) ಹೇಳೂರು

6) ಬನವಾಸಿ

7) ಇಸ್ಲೂರು

8) ಬಿಳಗಿ

                ಈ ಎಂಟು ಸೀಮೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಳಗಿ ಸೀಮೆಗೆ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವುಂಟು. ಇದರ ಕೇಂದ್ರಸ್ಥಳ ಬೆಲ್ಲಹಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಮಠವಿದ್ದು ತ್ರಿನಾಮಧಾರಿ ಗುರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.

                ಸಾಗರ, ಸೊರಬ ಹಾಗೂ ಸಿದ್ದಾಪುರ ಮತ್ತು ಶಿರಸಿ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳ ದೀವರಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಣಾವಾದಿ ನಾಯಕರುಗಳು ಸೇರಿ 1931ರಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ನಾಮಧಾರಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರ ಸಂಘವನ್ನು ರಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಅದೇ ವರ್ಷ ದಿನಾಂಕ 02.03.1931ರಂದು ಸಂಘದ ಪ್ರಥಮ ಮಹಾಸಭೆಯನ್ನು ಸಿದ್ದಾಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕು ಕೋಲಸಿರ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತ ನಾಮಧಾರಿ ಸಮಾಜದ ಸುಧಾರಣಾವಾದಿಗಳು ಸೇರಿ ಈ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವವಾದ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಗರ, ಸೊರಬ ಹಾಗೂ ಸಿದ್ದಾಪುರ ಮತ್ತು ಶಿರಸಿ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳನ್ನು ಹದಿನೇಳು ಸೀಮೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವು ಹೀಗಿವೆ.

1) ಬಿಳಗಿ ಸೀಮೆ                                  2) ಕೆಳದಿ ಸೀಮೆ                  3) ಕ್ಯಾಸನೂರು ಸೀಮೆ

4) ಚಿಟ್ಟೂರು ಸೀಮೆ                        5) ಇಕ್ಕೇರಿ ಸೀಮೆ                               6) ಬೆಳಂದೂರು ಸೀಮೆ

7) ಹೊಸಗುಂದ ಸೀಮೆ                   8) ಶಿರವಂತೆ ಸೀಮೆ                           9) ಆವಿನಹಳ್ಳಿ ಸೀಮೆ

10) ತವನಂದಿ ಸೀಮೆ                       11) ಸೊರಬ ಸೀಮೆ                           12) ಕರೂರು ಸೀಮೆ

13) ಗುತ್ತಿ ಸೀಮೆ                  14) ಮಳಲಿ ಸೀಮೆ                             15) ಅಂಡಿಗೆ ಸೀಮೆ

16) ಹೇರೂರು ಸೀಮೆ                       17) ತೋಟ ಸೀಮೆ

               ಈ ಹದಿನೇಳು ಸೀಮೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟೆಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ.

1) ಹೊಸೂರು                                   2) ಕೋಲಸಿರ್ಸಿ                  3) ಹಾಸಣಗಿ

4) ಸೆಟ್ಟಳ್ಳಿ                                            5) ಬೂದಗಿತ್ತಿ                                      6) ಕಾನಲೆ

7) ಹರೀಶಿ ಮಂಗಳೂರು                    8) ಗೋಣೂರು

                ಪುರಾತನ ನಾಮಧಾರಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರ ಸಂಘ ಸಾಗರ, ಸೊರಬ ಹಾಗೂ ಸಿದ್ದಾಪುರ ಮತ್ತು ಶಿರಸಿ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಈ ನಾಲ್ಕು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳನ್ನು ಹದಿನೇಳು ಸೀಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಂಟು ಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಭಾಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಥಮ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ್ಯೆ ಎಂಭತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಸುಧಾರಣಾವಾದಿಗಳು ಸಮಾಜದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೋಲಸಿರ್ಸಿಂiÀಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರಥಮ ಮಹಾಸಭೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿದ್ದ ಸಿದ್ದಾಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕು ಶಿರಳಗಿ ಗ್ರಾಮ ಶ್ರೀ ಗೋವಿಂದ ಪುಟ್ಟನಾಯ್ಕರು ವಹಿಸಿದ್ದರು.

                ದ್ವಿತೀಯ ಮಹಾಸಭೆ ದಿನಾಂಕ 26.03.1932ರಂದು ಸಾಗರ ತಾಲ್ಲೂಕು ಮರತ್ತೂರು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಮಹಾಸಭೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಶ್ರೀ ಬಿಷ್ಟಪ್ಪ ದ್ಯಾವಪ್ಪ, ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕು ಇವರು ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಿಂದ ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಸಾವಿರ ಜನರು ಸೇರಿದ್ದರು. ಎಂಭತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಜನಾಂಗೀಯ ಸುಧಾರಣೆ ಸಭೆಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಿಂದ ಒಂದೂವರೆ ಸಾವಿರ ಜನರು ಸೇರಿದ್ದರು ಎಂದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವ ವಿಚಾರವಾಗಿದೆ. ಜಾತಿಯ ಸುಧಾರಣೆ ಬಗ್ಗೆ ಜನಕ್ಕೆ ಇರುವ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಇದು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. 1931 ಮತ್ತು 1932ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಹಾಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಂಡ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಎರಡು ಪುಸ್ತಿಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವುದು ಅಂದಿನ ಜನಾಂಗದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಿಕೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.

                ದಿನಾಂಕ 02.03.1931ರಂದು ಸಿದ್ದಾಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕು ಕೋಲಸಿರ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರಥಮ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗರ, ಸೊರಬ, ಸಿದ್ದಾಪುರ, ಶಿರಸಿ ಈ ನಾಲ್ಕು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳನ್ನು ಹದಿನೇಳು ಸೀಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಂಟು ಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾಮಧಾರಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರ ಸಂಘದ ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ರಚನೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಹದಿನೇಳು ಸೀಮೆಗಳಿಗೆ, ಎಂಟು ಕಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ತಾಲ್ಲೂಕು ತಾಳಗುಪ್ಪ ಹೋಬಳಿ ಮರತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದೀವರ ಜನಾಂಗದ ಸುಧಾರಣೆ ಬಗೆಗೆ ಅನೇಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸದಿದ್ದವರಿಗೆ ದಂಡ ಮುಂತಾದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

8) ವಿವಾಹ ನಿಶ್ಚಯ

            ವಿವಾಹ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ವಧೂವರರ ನಿಶ್ಚಯವು ಆಯಾ ಊರಿನ ಸದ್ಗøಹಸ್ಥರ ಮುಂದೆ ನಿರ್ಣಯವಾಗತಕ್ಕದ್ದು. ಆಗ್ಯೆ ಪರಸ್ಪರರಲ್ಲಿ ವೀಳ್ಯ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ ತಪ್ಪಬಾರದು.

9) ತಿರಾ

            ಇನ್ನುಮುಂದೆ ವಿವಾಹ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಂಡಿನವರು ಹೆಣ್ಣಿನವರಿಗೆ ತಿರಾ ಕೊಡುವ ಅನ್ಯಾಯ ವಿಕ್ರಯ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಗಿ ಠರಾವು ಇರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿದ್ದೂ ಪರ್ಯಾಯದಿಂದ ಸಾಲ ದಾಗಿನೆ ನೆವಗಳಿಂದ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ರೂಪಾಯಿ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಬಾರದು.

10) ಅಪವಾದ

            ಈ ವರ್ಷದ ಈ ಹಂಗಾಮಿನ ಪೂರ್ತಾ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ತಿರಾದ ಮಾತುಗಳಾಗರಲಿ, ರೂಪಾಯಿ 50/-ಕ್ಕೆ ಮಿಕ್ಕಿ ಯಾರೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದಾಗಿ ಠರಾವು ಇರುತ್ತದೆ.

11) ಲಗ್ನದ ಖರ್ಚು

            ಲಗ್ನದ ಸಂಬಂಧ ಅವರವರ ಕಡೆಯ ಖರ್ಚು ಅವರವರೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೆಣ್ಣಿನವರು ಬಡವರಿದ್ದರೆ ಎರಡೂ ಖರ್ಚು ಹಾಕಿ ಗಂಡಿನವರು ಕಾರ್ಯ ಸಾಗಿಸಿಕೊಂಡುಹೋಗಲು ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ.

12) ಲಗ್ನದ ಊಟ

            ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತ್ಯಾನುಸಾರ ಸಿಹಿ ತಿನಿಸುಗಳ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು ಹೊರತು ಕರಿದ ಮುಸುರೆ ಚಕ್ಕುಲಿ ಮಾಡಿ ಊರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನೆಂಟರಲ್ಲಿ ಹಂಚುವುದು, ಮುಸುರೆ ಹೆಡಿಗೆ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಒಯ್ಯುವುದು ಮುಂತಾದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಲಗ್ನದ ಸಂಬಂಧ ಹೆಣ್ಣಿನವರಿಂದ ಒಂದು, ಗಂಡನವರಿಂದ ಒಂದು ಊಟ ಸಲ್ಲತಕ್ಕದ್ದು.

13) ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವುದು

            ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕುಂಕುಮ ಅಕ್ಷತೆಗಳಿಂದ ಕರೆಯಬೇಕು.

14) ಬಳುವಳಿ

            ಲಗ್ನದ ಅನಾವಶ್ಯಕ ಖರ್ಚಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಉಡುಗೊರೆ, ಬಾಳುಬಳುವಳಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರರು ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.

15) ದಾಗಿನೆ

            ಗಂಡಿನವರು ಹೆಣ್ಣಿನವರಿಗೆ ವಾಲೆಜೋಡು, ದುಂಡು, ಹಿಂಬಳೆ, ಕೋಲುಕಡಗ ಇಷ್ಟೇ ದಾಗಿನೆ ತರಬೇಕು. ಶ್ರೀಮಂತರು ಸಹಾ ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದಾಗಿನೆ ತರಬಾರದು. ಹಿಂದಿನಿಂದ ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿದ್ದ ದಾಗಿನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಆತಂಕವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

16) ಜವಳಿ

            ಗಂಡಿನವರು ಹೆಣ್ಣಿನವರಿಗೆ ಒಂದು ಧಾರೆ ಸೀರೆ, ಒಂದು ಹಸೆ ಸೀರೆ, ಒಂದು ಮುಸುಕಿನ ಸೀರೆ ಈ ರೀತಿ ಮೂರು ಸೀರೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಈ ಹೊರತು ಧಾರೆಯೆರೆದುಕೊಡುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಧೋತರ, ಒಂದು ಸೀರೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಬಳುವಳಿಯನ್ನು ಹೆಣ್ಣಿನ ಪಾಲಕರು ಹೊರತು ಅನ್ಯರ್ಯಾರೂ ಕೊಡತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ.

17) ಪುರುಷರ ಆಚರಣೆ

            ಗಂಡಸರು ನಮ್ಮ ವೈಷ್ಣವ ಸೂಚಕವಾದ ಉದ್ದನಾಮವನ್ನು ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕು.

18) ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯರ ಆಚರಣೆ

            ಹೆಂಗಸರು ಮೂಗುತಿ, ಬಳೆ, ಕುಂಕುಮ ಧರಿಸಬೇಕು. ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಕರಿಮಣಿ, ಹುಟ್ಟುತಾಳಿ ಸೌಭಾಗ್ಯವಾಗಿ ಧರಿಸಬೇಕು.

19) ಸತ್ಕಾರ

            ನಮ್ಮ ಜನರು ಇನ್ನುಮುಂದೆ ‘ಸಲಾಮು’ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ‘ನಮಸ್ಕಾರ’ ಎನ್ನುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

20) ಸ್ವದೇಶಿ

            ಗಂಡಸರು, ಹೆಂಗಸರು ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸ್ವದೇಶಿಯನ್ನೇ ಬಳಸಬೇಕು. ಹೆಂಗಸರು ಕರಿಮಣಿ, ಬಳೆಗಳನ್ನು ತೊಡಬೇಕು.

21) ಸೂತಕಶುದ್ಧಿ

            ಜನನ ಮರಣಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸೂತಕದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿವಸ ಅರವಿ ಅಂಚಡಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೊಳೆದು ಗೋಮಯದಿಂದ ಮನೆಯನ್ನು ಸಾರಿಸಿ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಆ ಮನೆಯವರು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸತಕ್ಕದ್ದು.

22) ರಜಸ್ವಲೆ

            ಮುಟ್ಟಾದ ಹೆಂಗಸರು ಮೂರು ದಿವಸ ಹೊರಗೆ ಇದ್ದು ನಾಲ್ಕನೇ ದಿವಸ ಎರಕೊಂಡು ಒಳಗೆ ಬರತಕ್ಕದ್ದು.

23) ವಿಧವಾ ಆಚರಣೆ

            ವಿಧವೆಯರು ಮೂಗುತಿ, ಬಳೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಬಾರದು. ಕುಂಕುಮ ಹಚ್ಚಬಾರದು.

24) ಸೀರೆ ಉಡುಗೆ

            ತಾರುಣ್ಯ ಇರತಕ್ಕ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ವೈಧವ್ಯ ಬಂದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಧರ್ಮಪ್ರಕಾರ ನೀತಿಯಿಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ ಪುನರ್ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

25) ಮುಂಡೆಬಸುರು

            ವಿಧವೆಯು ಉಡುಕಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹಾಗೆ ಉಳಿದು ಅನೀತಿ ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆಸಿದ್ದು ನಿಜವಾದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮುಂಡೆಬಸುರು ಅದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಜದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾಕಬೇಕು.

26) ಮದ್ಯಪಾನ ನಿಷೇಧ

            ಇನ್ನೂ ಮೇಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದವರು ಸೇಂದಿ, ಸಾರಾಯಿ, ಮದ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಬಾರದು, ಮಾರಾಟ ಮಾರಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ವ್ಯಸನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸಮಜದಲ್ಲಿ ಹೀನತ್ವವೂ, ಅನಾರೋಗ್ಯವೂ, ದ್ರವ್ಯಹಾನಿಯೂ ಒದಗಿರುವುದಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಸೋಮಾರಿತನಕ್ಕೂ, ದರಿದ್ರಕ್ಕೂ, ಅವನತಿಗೂ ಇದೇ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

27) ಮೆಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ

            ಮೆಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊಡೆದವನು ಅಥವಾ ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡವರು ಸ್ವಜಾತಿಯವರೇ ಆಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಉಭಯತರೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ, ತೀರ್ಥ-ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಪುನೀತರಾಗತಕ್ಕದ್ದು. ಖರ್ಚುವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಆಯಾ ಸ್ಥಳಗಳ ಪಂಚರು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ವಿಚಾರದಿಂದ ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕು. ಭಿನ್ನ ಜಾತಿಯವರಿಗೆ ಹೊಡೆದಲ್ಲಿ ಸಹಾ ಅವನು ರೀತಿಪ್ರಕಾರ ಪುನೀತರಾಗಬೇಕು. ಅನ್ಯರಿಂದ ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದವರು ಅವನು ನಿರಪರಾಧಿ ಎಂದು ಕಂಡಲ್ಲಿ ಸುಲಭ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರೀ ಅಪವಾದ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಏನೂ ಕೆಲಸ ನಡೆಸತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ. ಪೂರ್ಣ ರುಜುವಾತು ಆದರೆ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸ ನಡೆಸಬೇಕು.

28) ನಿಷಿದ್ಧ ಸಂಗತಿಗಳು

            ಅನ್ಯ ಸಮಾಜದವರ ಮರಣಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಅಗೆಯುವುದು, ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

29) ಲಗ್ನ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣೆ

            ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಾಜರಿದ್ದ ವೈದಿಕರು, ಭಿಕ್ಷುಕರು, ಅಂಗಹೀನರು ಮೊದಲಾದವರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡಬೇಕು. ದಕ್ಷಿಣೆಯು ಮರ್ಯಾದೆಯ ದ್ಯೋತಕವಲ್ಲ. ಧರ್ಮಕಾರ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಲಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿಡತಕ್ಕದ್ದು. ವೀಳ್ಯ, ಸಕ್ಕರೆಪೊಟ್ಟಣಗಳ ಮರ್ಯಾದೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡಬಹುದು.

30) ದೀಪಾವಳಿ ಭಿಕ್ಷೆ (ಬಿಂಗಿ)

            ದೀಪಾವಳಿ ತರುವಾಯ ಬೇರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಬೇಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಇದೆ. ಅದು ಬಹಳ ಹೀನವಾದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ರದ್ದುಪಡಿಸಿದೆ.

31) ಹಬ್ಬಕಾಣಿಕೆ

            ದೀಪಾವಳಿ ತರುವಾಯ ಬೇರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಬೇಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಇದೆ. ಅದು ಬಹಳ ಹೀನವಾದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಇನ್ನುಮುಂದೆ ರದ್ದುಪಡಿಸಿದೆ.

32) ಅಳಿಯನಿಗೆ ಕೊಡೆ

            ಕೊಡೆ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಗೆ ಅಳಿಯಂದಿರಿಗೆ ಈಗ ಇರುವ ಪರದೇಶಿ ಕೊಡೆಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕಂಬಳಿ ಅಥವಾ ತಾಳೆಕೊಡೆಗಳನ್ನು ಕೊಡತಕ್ಕದ್ದು.

33) ಮದುಮಗನಿಗೆ ಜೋಡು

            ಮದುವೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮದುಮಗನು ಕಾಲಿಗೆ ಮೆಟ್ಟಿನ ಜೋಡನ್ನು ಹಾಕುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು(ತಕ್ಕದ್ದು).

34) ಮಾಂಸ ನಿಷೇಧ

            ಲಗ್ನ ಮುಂತಾದ ಯಾವುದೇ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೀನು ಸಹಿತ ಯಾವುದೇ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಕೂಡದು.

35) ವಧೂವರರ ಆಭರಣ

            ಲಗ್ನಕಾಲಕ್ಕೆ ಮದುಮಗನಿಗೆ ಕಾಸಿತಾಳಿ, ಮುಂದಲೆಬಟ್ಟು, ಕಾಲುನಗ-ಈ ದಾಗಿನಗಳನ್ನು ಹಾಕಬಾರದು ಹಾಗೂ ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಗೆ ಗಂಡಸರು ಹಾಕುವ ಥರದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಉಡುದಾರವನ್ನು ಹಾಕಕೂಡದು.

36) ಕೇಲುಕುಂಭದ ನಿಷೇಧ

            ಲಗ್ನಕಾಲಕ್ಕೆ ವಧುವನ್ನು ವರನ ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುವಾಗ ಕೇಲುಕುಂಭ ಮುಂತಾದ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು.

ಈ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮಗಳು ಇದೇ ಸಂವತ್ಸರದ ವೈಶಾಖಶುದ್ಧ ಲಾಗಾಯ್ತು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಯತಕ್ಕದ್ದು.

ಎರಡನೇ ಠರಾವು : ಇದರಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗುವವರೆಗೆ ಇವು ಊರ್ಜಿತವಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಠರಾವನ್ನು ಛಾಪಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಗೃಹ ಸುಧಾರಣೆ

1)         ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಪತಿ ವೆಂಕಟರಮಣ ದೇವರನ್ನಾಗಲೀ ಅಥವಾ ದೇವರಚಿತ್ರವನ್ನಾಗಲೀ ಇಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ತುಳಸಿಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆ ಎಣ್ಣೆದೀಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಬೇಕು.

2)         ಬೆಂಕಿಯು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಗೃಹದೇವತೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗುಳಬಾರದು.

3)         ಮನೆಯೊಳಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಗೋಮಯದಿಂದ ಸಾರಿಸತಕ್ಕದ್ದು. ಊಟ ಮಾಡಿದ ಗಂಗಾಳವನ್ನು ಬೂದಿಯಿಂದ ತಿಕ್ಕಿ ಎರಡನೆಯವರಿಗೆ ಬಡಿಸಬೇಕು.

4)         ಅನ್ಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಬೇಯಿಸುವ ಪಾತ್ರೆ, ಒಲೆಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಮಾಡತಕ್ಕದ್ದು.

5)         ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಸಾರಿಸಿ ರಂಗವಲ್ಲಿಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಕುಂಕುಮ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಧರಿಸತಕ್ಕದ್ದು.

6)         ವಧುನಿಶ್ಚಯ : ಹೆಣ್ಣು ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡುವಾಗ ಆಯಾಯ ಗ್ರಾಮದ ಮೆಂಬರುಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಗ್ರಾಮದ ಮೆಂಬರುಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಕ್ಕಿ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಖಾಯಂ (ಸಿಂಧು) ಆಗಲಾರದು.

7)         ತಿರಾ : ಮುಂದಿನ ಮಹಾಸಭೆಯವರೆಗೆ ತಿರಾ 25 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಂದ 40 ರೂಪಾಯಿಗಳವರೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

8)         ಲಗ್ನದ ಬಗ್ಗೆ : ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪರದ ಹಣ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

9)         ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ವೀಳ್ಯದೆಲೆಯನ್ನು ಐದು ಸಾವಿರದೊಳಗೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡತಕ್ಕದ್ದು.

10)       ಧರ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಮಾಂಗಲ್ಯವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಗಂಡನಮನೆಯವರೇ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

11)       ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ತವರುಮನೆಯವರು ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಲು (ಆಭರಣ ಇತ್ಯಾದಿ) ದತ್ತ ಕೊಡತಕ್ಕದ್ದಿದ್ದರೆ ಹಂದರದಲ್ಲಿ ಮೆಂಬರುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸತಕ್ಕದ್ದು.

12)       ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರೇ ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಯನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆಯಬೇಕು. ತಂದೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸೋದರಮಾವಂದಿರಾಗಲೀ, ಇತರೆಯವರಾಗಲೀ ಧಾರೆ ಎರೆಯಬಹುದು.

13)       ಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಗೆ ಒಂದೇ ಕೋಲ್ಕಡಗ ಹಾಕಬೇಕು.

14)       ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಜವಳಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ಉಡುಗೊರೆ ಮಾಡಬಹುದು.

15)       ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸೀರೆ, ಶಿವ್ಯಾಕಡಗ, ಹಿಂಬಳೆ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

16)       ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಭೂಮದಕ್ಕಿ ಅಳೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

17)       ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಮೀಯುವವಳಿಗೆ ತೊಂಡಿಲು ಮತ್ತು ಕಳಸದ ನೀರು ಹಾಕುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

18)       ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಮದುಮಗನು ಹೊಸಬಟ್ಟೆಯನ್ನೇ ಧರಿಸಬೇಕು. ಹಳೆಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಬಾರದು.

19)       ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳು ಸಲ್ಲತಕ್ಕದ್ದು, ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಸಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.

20)       ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಬೆಣತಿಗೆ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. ಕುಚ್ಚಿಗೆ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬಾರದು.

21)       ಭಟ್ಟರ ದಕ್ಷಿಣೆ : ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಭಟ್ಟರಿಗೆ ಕೊಡತಕ್ಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೆ 1-4 ರೂಪಾಯಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಿಸಬೇಕು.

22)       ಮಕ್ಕಳ ವಿದ್ಯೆ :      ಪ್ರತಿ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿಯೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ 6 ವರ್ಷದಿಂದ 12 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಹಾಕಲೇಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ವ್ಯವಹಾರ ಅಥವಾ ಕೈಗಾರಿಕೆಗೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು.

23)       ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿ : ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೊರೆಕೊನೆ ಒಯ್ಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ಕುಬುಸದ ಖಣ, ಎರಡು ಚಿಪ್ಪು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು, ಕಾಯಿ, ಹೂವು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಬೇಕು.

24)       ಸತ್ಕಾರ : ಸ್ವಜಾತಿಯವರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನಮಸ್ಕಾರ ಪದ್ಧತಿ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇಕು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷರು ಹೋಗಿ-ಬನ್ನಿ ಎಂಬ ಬಹುವಚನಾರ್ಥಕ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

25)       ನಾಮಕರಣ : ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ ದೇವರುಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೇ ಇಡಬೇಕು.

26)       ವ್ಯವಹಾರ : ನಮ್ಮ ಜಾತಿಯ ಮುತ್ತೈದೆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಂತೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದು. ಬೇಕಾದರೆ ತಮ್ಮ ಪುರುಷರ ಸಂಗಡ ತೇರು-ಜಾತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು. ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅನ್ಯ ಆಹಾರ ಹೊರಬಾರದು.

27)       ಕ್ಷೌರ : ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕ್ಷೌರ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲೇಬೇಕು.

28)       ಶೌಚ : ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಹೊರಗಡೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ್ಯೆ ತಂಬಿಗೆಯನ್ನು ತಕ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು. ನಂತರ ತಂಬಿಗೆಯನ್ನು ಬೆಳಗಿ ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಬಾಯಿ ಮುಕ್ಕಳಿಸಬೇಕು.

29)       ಪುನರ್ವಿವಾಹ : ಪುನರ್ವಿವಾಹ ಅಂದರೆ ಉಡ್ಕೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

30)       ಧರ್ಮವಿಚಾರ : ಧರ್ಮದ ವಿಷಯ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಮೆಂಬರುಗಳು ಮಾತನಾಡುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಿಂಸೆ, ಲೂಟಿ ಮಾಡಬಾರದು.

31)       ಹಿಂದಿನ ಕೋಲಸಿರ್ಸಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಸಾದ ಠರಾವಿಗೆ ಅನುಸರಿಸಿ ಮರಣಾಂತ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಕುಟುಂಬದವರೇ ಹೆಣ ತೆಗೆಯುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದ್ದುದನ್ನು ರದ್ದು ಮಾಡಿ ಪೂರಾ ಗ್ರಾಮದ ಸಮಾಜದ ಜನರು ಹೋಗಿ ಹೆಣವನ್ನು ದಹನ ಮಾಡಿ ತಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನೇಮ ಪ್ರಕಾರ ತುಳಸೀದಳದಿಂದ ಶುದ್ಧ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪುನೀತರಾಗಬೇಕು.

32)       ಬಿರುದು : ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಜನರು ಆಯಾಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ರಾಜರುಗಳಿಗೆ ಬಿರುದು ಮುಖ್ಯ ತೋರಣ ಗಗ್ಗರ ಕಟಗಿ ಹಿಡಿಯಬಹುದು. ಬೇರೆಯ ಮತಸ್ಥರ ಸದ್ರಿ ಬಿರುದು ನಾವು ಹಿಡಿಯಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ದಂಡಗಳು

ಕಲಮು    ಅಪರಾಧದ ವಿವರ    ದಂಡದ ರಕಮು

2          ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಜಲು ಹಾಕಿದರೆ                        0.4.0

5          ಬಾಗಿಲು ಸಾರಿಸಿ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕದಿದ್ದರೆ       0.4.0

6          ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಯ ಗ್ರಾಮದ ಮೆಂಬರುಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಹೆಣ್ಣು ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲಿ       2.0.0

8          ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ತರಾ 40 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಲ್ಲಿ

1) ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಸಂಘಕ್ಕೆ ಕೊಡಬೇಕು

2) ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ 5 ರೂಪಾಯಿಗಳ ದಂಡ ಕೊಡಬೇಕಾಗುವುದು           5.0.0

9          ವೀಳ್ಯದೆಲೆ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಲ್ಲಿ    1.0.0

13        ಎರಡು ಕೋಲ್ಕಡಗ ಮಾಡಿಸಿದವರಿಗೆ     1.0.0

14        ಆವಳಿ ಉಡುಗೊರೆ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ        1.0.0

15        ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಎಂದು ಸೀರೆ ಬಗ್ಗೆ ಕಡಗ ಹಿಂಬಳೆಯ ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ     ರೂ.5-10

16        ಭೂಮದ ಅಕ್ಕಿ ಅಳೆದರೆ        2.0.0

17        ಕೂಡಿ ಮೀಯುವವಳು ತೊಂಡಿಲು ಧರಿಸಿದರೆ        ರೂ.1-2

18        ಮದುಮಗನು ಹಳೆಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದರೆ       0.8.0

23        ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರೆಕೊನೆಯ ಒಯ್ದರೆ  1.0.0

24        ಸ್ವಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಿದಲ್ಲಿ         0.4.0

26        ಮುತ್ತೈದೆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಂತೆ/ಬಾಜಾರ್‍ಗೆ ಹೋದರೆ  0.8.0

27, 28  ಹಜಾಮತ್ ಮಾಡಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ          0.4.0

29        ಉಡಿಕೆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ          ರೂ.2-10

30        ಧರ್ಮ ವಿಚಾರ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ  1.0.0

32        ತಪ್ಪಿ ನಡೆದವರಿಗೆ   ರೂ.2-10

33        ವೀಳ್ಯವಾಗಿ ವಿವಾಹ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ನಂತರ ಮುರಿದರೆ          ರೂ.10-15

34        ತಿರಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ           ನಿಶ್ಚಿತ ತಿರಾ

35        ಲಗ್ನದ ಊಟದಲ್ಲಿ ಮುಸುರೆ ಚಕ್ಕುಲಿ ಮಾಡಿ ಹಂಚುವುದು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಬೇರೆ ಕಡೆಗೆ ಒಯ್ಯುವುದು ವಗೈರೆ ಬಗ್ಗೆ         ರೂ.1-5

36        ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಉಡುಗೊರೆ ಬಳುವಳಿ, ಬೇರೆಯವರು ಮಾಡಿದರೆ ಕೊಡು-ಕೊಂಬುವವರಿಗೆ        ರೂ.1-5

37        ಲಗ್ನದ ದಾಗಿನೆ ನಿಯಮ ಮುರಿದರೆ       ರೂ.1-5

38        ಲಗ್ನದ ಜವಳಿ ನಿಯಮ ಮುರಿದರೆ        ರೂ.1-5

39        ಪುರುಷರು ಆಚರಣೆ ತಪ್ಪಿದರೆ  ಎಂಟಾಣೆ

40        ಸ್ತ್ರೀಯರು ಆಚರಣೆ ತಪ್ಪಿದರೆ             ನಾಲ್ಕು ಆಣೆ

42        ವಿಧವೆಯಾದವಳು ನಿಯಮ ಮೀರಿದರೆ   ನಾಲ್ಕು ಆಣೆ

43        ಸೇಂದಿ, ಶರಾಬು ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ, ಕುಡಿದಲ್ಲಿ ಸೇಂದಿ, ಸೆರೆ ಕುಡಿದವರನ್ನು ಸ್ವಜಾತಿಯವರು ಹಿಡಿದುಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಹಿಡಿದುಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ 2 ರೂಪಾಯಿ ಇನಾಮು ರೂ.5-15

27        ಮೆಟ್ಟನಿಂದ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ       ರೂ.1-5

28        ಅನ್ಯ ಸಮಾಜದವರ ಹೆಣದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದರೆ   ರೂ.1-5

30        1) ದೀಪಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಂಗಿ ಬೇಡಲು ಹೋದರೆ

2)         ಕಸಬರಿಗೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದವರಿಗೆ, ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡವರಿಗೆ, ಪಂಚನಿರ್ಣಯದಂತೆ

3)        ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಬಾಣ, ಬಿರುಸು ಮುಂತಾದ ಮದ್ದಿನ ಸಾಮಾನು ತಂದವರಿಗೆ         ರೂ. 1

ರೂ. 1

ರೂ.1-5

31        ವಧೂವರರು ನೇಮ ಮುರಿದು ಹಬ್ಬಕಾಣಿಕೆಗೆ ಹೋದರೆ       ರೂ.1

ಈ ದಂಡಗಳನ್ನು ಮೊದಲನೆ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಯೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೂ ಮಾಡಬೇಕು.

             ಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳು ಇರಬೇಕು.

1) ಕಿರ್ದಿ

2) ಕಟ್ಟೆಗೊಪ್ಪಿದ ಕುಟುಂಬದ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ (ವರ್ಗವಾರಿ ಸಹಿ)

3) ಖಾತೆ

4) ಪಾವತಿ ಪುಸ್ತಕ

5) ದಂಡದ ರಿಜಿಸ್ಟರ್

6) ಅಪರಾಧ ಮತ್ತು ಚೌಕಾಸಿ ವಹಿ

7) ಠರಾವು ಪುಸ್ತಕ

8) ಮೇಲಿನಿಂದ ಬಂದ ಹುಕುಮು ವಗೈರೆ ಫೈಲು (ಕಡತ)

ತಾ.2.3.1931

ಕೋಲಸಿರ್ಸಿ                                                                                  ಕನ್ನನಾಯ್ಕ ಈರನಾಯ್ಕ ಬೇಡ್ಕಣಿ

             1931ರ ಹಿಂದೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ದೀವರ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ದಾಖಲೆಗಳೂ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ. 1931ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡ ನಾಮಧಾರಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರ ಸಂಘದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ಪುಸ್ತಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆಯಾದ ದಾಖಲೆಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಘದ ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳು ದೀವರು ದಟ್ಟವಾಗಿರುವ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಾಗರ, ಸೊರಬ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಿದ್ದಾಪುರ, ಶಿರಸಿ ಈ ನಾಲ್ಕು ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹದಿನೇಳು ಸೀಮೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಡಳಿತದ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಹದಿನೇಳು ಸೀಮೆಗಳನ್ನು ಎಂಟು ಕಟ್ಟೆಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

            ಹಿಂದಿನ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಹಿರಿಯರು ದೀವರು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಲ್ಲಿರುವ ಹೊಸನಗರ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳನ್ನು ಸಂಘಟನೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಆ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳು, ಸಾಗರದಿಂದ ಹೊಸನಗರ 42,

ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ 76 ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದಲ್ಲಿರುವುದೇ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು. ನಾಮಧಾರಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರ ಸಂಘದಂದ ಅತ್ಯಂತ ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮಾಜದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

            ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿ 1948ರಲ್ಲಿ ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಹಾಲಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸುಧಾರಣಾ ಸಂಘ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ ಇದರ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಣಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಸಂಘದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಸೊರಬ ಟೌನ್ ಮುನ್ಸಿಪಲ್ ಮುತ್ಸದ್ದಿಯವರಾದ ಶ್ರೀ ಕೆ. ಬಂಗಾರಪ್ಪನವರು ‘ಹಾಲಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸುಧಾರಣಾ ಸಂಘದ ನಿರ್ಣಯಗಳು’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಬರೆದು 1948ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕಾಲದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರಾದ ಶ್ರೀ ಕೆ.ಎಚ್. ಮರಿಯಪ್ಪನವರು ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕು ಸಲಹಾ ಸಮಿತಿಯವರಿಂದ ಅನುಮೋದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

            1948ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲಕ್ಷತ್ರಿಯ (ದೀವರು) ಜನಾಂಗದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ 14,000 ಇತ್ತು. ಈ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಬಿಎಸ್‍ಸಿ ಪದವಿ ಪಡೆದವರು ಎಚ್. ಹನುಮಂತಪ್ಪ ಎಂಬುವವರು ಒಬ್ಬರೇ ಇದ್ದರು. ಮೆಟ್ರಿಕ್ಯುಲೇಷನ್ (ಎಸ್‍ಎಸ್‍ಎಲ್‍ಸಿ) ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾದ ಯುವಕರು ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ಜನ, ಲೋಯರ್ ಸೆಕೆಂಡರಿ ಮುಗಿಸಿದವರು 10 ಜನ ಯುವಕರಿದ್ದರು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಹಾಲಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸುಧಾರಣಾ ಸಂಘದ ಸಂಘಟಕರು ಸಾಧಾರಣ ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಿದ್ದರು.

.           ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕು ಹಾಲಕ್ಷತ್ರಿಕ ಸಂಘವು ಜನಾಂಗದ ಸುಧಾರಣೆಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಠರಾವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಅವು ಈ ರೀತಿ ಇವೆ.

1) ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ಉಡಿಕೆ (ಮರುಮದುವೆ) ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಗಂಡಿನವರು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು (25/-) ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೊಡತಕ್ಕದ್ದು. ಇದರಲ್ಲಿ 10 ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸೀಮೆ ಫಂಡ್‍ಗೆ, 4 ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಹೆಣ್ಣಿನವರಿಗೆ, 2 ರೂಪಾಯಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊನ್ನು ಗಂಡಿನವರಿಗೆ ಸಲ್ಲತಕ್ಕದ್ದು. 9 ರೂಪಾಯಿ ತೋಪುಕಟ್ಟೆ ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ ಸಲ್ಲತಕ್ಕದ್ದು. ಉಡಿಕೆ ಲಗ್ನವನ್ನು ಸೀಮೆಯ ಕೊಂಡಿಕಾರನು ಮಾಡತಕ್ಕದ್ದು. ತೋಪುಕಟ್ಟೆಯ ಇಬ್ಬರು ಮೆಂಬರುಗಳಿಂದ ಪತ್ರ ಬರೆಯಿಸಿಕೊಂಡು ಸೀಮೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಆಫೀಸಿಗೆ ರೂಪಾಯಿ ಮತ್ತು ಪತ್ರವನ್ನು ರವಾನಿಸತಕ್ಕದ್ದು. ಈ ರೀತಿ ನಡೆಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಉಡಿಕೆ ಲಗ್ನವೆಂದು ಭಾವಿಸತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.

2) ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ದುಂದುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಹೆಣ್ಣು ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಯಾಯ ಗ್ರಾಮದ ಯಜಮಾನರ ಮುಖಾಂತರ ಹಣ್ಣು, ಸಕ್ಕರೆ ಹಂಚಿ ಹೆಣ್ಣು ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡತಕ್ಕದ್ದು. ಹೆಣ್ಣಿನವರು ಗಂಡನವರಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳತಕ್ಕ ‘ತಿರಾ’ ಹಂಗಾಮಿಯಾಗಿ 100 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಮೀರಕೂಡದೆಂತಲೂ, ಹಿಂದಿನ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ಗಂಡಿನವರೇ ಸೀರೆ ಕುಪ್ಪಸ ತರತಕ್ಕದ್ದು. ಹೆಣ್ಣಿನವರಿಗೆ ಧಾನ್ಯ ವಗೈರೆ ಕೊಡಕೂಡದು. ಗಂಡಿನವರು ವೀಳ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮೂರು ಸಾವಿರ ವೀಳ್ಯದೆಲೆ, ಎರಡು ದಡಿ ಅಡಿಕೆ ಇದಕ್ಕೆ ಮೀರದಂತೆ ಕೊಟ್ಟು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಂದ ವೀಳ್ಯ ನಡೆಸತಕ್ಕದ್ದು. ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕುರಿ, ಕೋಳಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುವುದು ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆ ಮಾಡಕೂಡದು. ಹಂದರ (ಚಪ್ಪರ) ಹಾಕುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಹೆಣ್ಣಿನವರು ತಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿಯೂ, ಗಂಡಿನವರು ತಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಹಿ ಊಟವನ್ನು ಗ್ರಾಮದ ಹಿಡುವಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಡತಕ್ಕದ್ದು ಎಂದು ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಯಿತು.

ಮದುವೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮದುಮಗನಿಗೆ ಕೈಗಳಿಗೆ ತೋಡೆ, ಬಳೆ ಹಾಕುವುದು, ಕಂಬಳಿ ಮುಸುಕು ಹಾಕುವುದು, ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಆಭರಣ ಹಾಕುವುದು, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಹಲ್ಲಿಟ್ಟು ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾಡಬಾರದು. ಹೆಂಗಸರ ಬಲವಂತಕ್ಕೆ ಕೈಕಡಗ ಹಾಕಬಾರದು. ಹಣೆಗೆ ಕೆಂಪುನಾಮ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳತಕ್ಕದ್ದು. ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಗೆ ಸೀರೆ ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಉಡಿಸಬಾರದು. ಸೀರೆ ಮೇಲು ಮುಸುಗು ಹಾಕಬಾರದು. ಮೂಗುತಿ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ದುಂಡುಗಳು, ಕಾಲು ಪೈಜಣ, ಪಾಡುಗ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಹವಳದ ಸರ, ತೋಳಸರಿಗಿ ಹಾಕಬಾರದು. ಮೂಗುಬೊಟ್ಟು, ಬೇಸರಿ, ಕಾಲಿಗೆ ಚೈನು, ಕಾಲುಂಗುರಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ವಧೂವರರಿಗೆ ಕೂಡಲು ಪೀಠ ಹಾಕುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಜಮಖಾನ ಹಾಸತಕ್ಕದ್ದು. ಬಲಗೋಡೆಯ ಬಲಗೊಡತಿಯರಿಗೆ ಸಾಸುವೆ ಇಡುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಸರಿ-ಬೆಸ ಆಡುವಾಗ ಬಲಗೊಡತಿಯಿಂದ ಸರಿ-ಬೆಸ ಹೇಳುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಬಲಗೊಡತಿಗೆ ತೊಂಡಿಲು ಸೂಡುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಯನ್ನು ಧಾರೆಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಾಡಿಸುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ತೋಳಿಗೆ ಬಾಸಿಂಗ ಕಟ್ಟುವಾಗ ಹೆಣ್ಣಿನ ನಾಗವಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರ ಆದನಂತರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಾಸಿಂಗ ತೊಂಡಿಲು ಸೂಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.

ಆಹಾರಸಂಬಂಧ ಹೆಡಿಗೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸಮಾಜದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

ಹೆಂಗಸರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮೂಗುತಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇಸರಿಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದೇವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ಹೆಂಗಸರು ಕರಿಸೀರೆ, ದುಂಡಿನ ಸೀರೆಗಳನ್ನು ಉಡುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಿರುತ್ತೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗಂಡಸರು ಕೆಂಪುನಾಮ, ಹೆಂಗಸರು ಕುಂಕುಮವನ್ನು ಧರಿಸತಕ್ಕದ್ದು.

ಮದುವೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೋಯಿಸರಿಗೆ 21 ರೂಪಾಯಿ ಮತ್ತು ಹಸನಾದ 3 ಗಿದ್ನ ಅಕ್ಕಿ, ಐದು ಆಣೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿ ಠರಾಯಿಸಿದೆ.

ಲಗ್ನದ ಬಾಸಿಂಗವು ಎಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮನಾಗಿದ್ದು ಐದು ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಮೀರದಂತೆ ಮಾಡಿಸತಕ್ಕದ್ದು. ಬಾಸಿಂಗ ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಮದುವೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧಾರೆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ವಾಲಗವನ್ನು ತರಬಹುದು. ಒಂದೇ ದಿವಸದ ಲಗ್ನಕ್ಕೆ 15 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಮೀರದಂತೆ ತರತಕ್ಕದ್ದು.

ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟುವ ಅಗಸರಿಗೆ ಹಸನಾದ 1.5 ಗಿದ್ನ ಅಕ್ಕಿ ಕೊಡತಕ್ಕದ್ದು.

ಉಡಿಕೆ ಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ಸೀಮೆ ಫಂಡು ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿಯೇ ಪಾವತಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗಂಡನಮನೆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಊಟ ಕೊಡಬೇಕು.

ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮೆಜಾರಿಟಿಗೆ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೇ ಶೋಭನಪ್ರಸ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕಾಗಿ ಠರಾವು ಆಗಿರುತ್ತದೆ.